RSS
Kenar

En büyük devrimimdir, hayata yeniden seninle başlamak.Aramizdaki mesafelerin acimasizliğina inat, adını yazarım düşlerime her kasım’ın 12 sinde.Şimdi mutlu bir çocuk yüzüyüm, sabahın en aydınlık yerinde.Haykırırım sana yureğimden,yılın 12 ayı her 12yi 13e bağlayan gece yeryüzü tapınağım olan gözlerine…

En büyük devr…

Reklamlar
 
Yorum yapın

Yazan: 18/07/2012 in Uncategorized

 

.

 

Öğrendim! İnsanın bir tek cam kırıklarıyla kanamazmış teni.. Hayal kırıklıkları hergün kanatabilirmiş yüreğini.. Ezberledim merak etme anne! Üç öğün yemek yemekle büyümezmiş insan; Üç öğün gözyaşı içmeliymiş kimi zaman.. Aşktan ağzım yandı anne.. Canım yandı.. Solum yandı.. Nefesim tıkandı.. Bir numara büyük geldi bu hayat bana.. Anne, beni sil baştan doğursana …!

 
Yorum yapın

Yazan: 12/09/2011 in Kafama Göre

 

Koku _ Perfume _ Bir Katilin Hikayesi

 

Koku, son zamanlarda izlediğim en enteresan ve oldukça da etkileyici bi film… zaman 18. Yüzyıl, yer Paris… inanılmaz bir şekilde doğan ve  buna rağmen hayatta kalmak için oldukça istekli olan kalbi onu hayat bağlar. 18. Yüzyılın Parisini hepimiz az çok biliriz tarih bilgilerimizden. Çocuklara nasıl köle muamelesi yapılıp günün tamamını bedene dayanan bir çalışma işi ile geçirildiğini mesela..  Hangi çocuk buna dayanabilir ?  o istisnalardan biriydi Jean Baptiste Grenouille . hayattaki tek amacı bi kokunun sonsuza dek nasıl muhafaza edildiğini öğrenebilmek. Evet belki acayip bir amaç olabilir ama böyle  J sanki dünyaya gelmesindeki sebep buymuş gibi hayatını buna adamış birinin bu yolda yaptıkları, yapabileceklerini anlatan bir film koku.. doğası gereği bu şekilde yaratılmış biriydi o.  her şeyin kokusunu algılayabilen bu insan kendiyle baş başa kaldığı günlerden birinde kendi kokusunun olmadığının farkına varır. Evet her şeyin kokusunun olduğu halde kendi kokusunun olmaması onun için hayatın bütün anlamını yitirmesine sebep olmuştu. Ve bu uğurda , bu sebeple neler yapabildiğini anlatıyor. 

Yaptığı inanılmaz ve akıl almaz şeylerin sebebi her ne kadar başta inanılmayacak gibi görünse de bir de bu kişinin gözüyle olaylara baktığımızda aslında olayların normal olduğunu anlayabiliriz. Adamın dünyadaki hiçbir şey umrunda olmadığı için tek amacını gerçekleştirmesi yönünde akıl almaz davranışlar sergileyebilir.  Babalık içgüdüsüyle her şeyin farkına varıp kızıyla birlikte şehri terk eden bir babanın uğradığı hazin hüsran….

Filmin sonu ise oldukça beklenmedik bir şekilde bitiyor. ya da ben final ile tema  arasında bir bağlantı kuramamış da olabilirim canlar kusura bakmayın artık 😀   Bir katilin hikayesi… ekileyici bir film arıyorsanız tavsiye ederim canlar 🙂

 
Yorum yapın

Yazan: 10/09/2011 in Filmlerden..

 

..

Hayatına girerken farklı sandığın kişinin
Aslında diğerleri gibi olduğunu terkedilince anlarsın.

Anlarsın ki aslında kimsenin, farkı yok kimseden.
Sadece biri daha iyi yalan söyler,
Biri daha iyi oynar oyununu.
Hepsi bu !

 
Yorum yapın

Yazan: 10/09/2011 in Kafama Göre

 

….

“Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu. Ve değseler hüznüme, döküleceğim parça parça… Bir anlık değil, boğulduğum bilinmezlik. Acısı çıkıyor sustuklarımın. Oysa ben iyiyim görünürde…”

 
Yorum yapın

Yazan: 09/09/2011 in Kafama Göre

 

isimsiz..

Yaşanılan acının yok oluş mazisine tarifesidir.. aşk kıvılcımları ne zamandır rutubet kokan raflarda.. eriyip giden eski aşklar mıdır yoksa benliğinden ilmek ilmek söktüğün ‘yabancı’mı? Hayat her zaman ikiciliğe adil davranmaz. Oyunun kuralı gereği hep bir taraf yener. Bazıları için bu oyun süregeldikçe dahil olmak kaybetmekle eşdeğerdir, çünkü hayat adaletini inatlaşırcasına senden olmayana yöneltir.. ve sonuç: Uslanmayan çocuk yine elini kaybeder.. yine kaybeder.. kaybeder.. Hayatın gösterdiği dikleşmeye benzer bi tutumdur bu. Her seferinde yenileceğini bile bile oyuna müdahil olmak.. Belkide asıl karşı tepki hayatın sana oynadığı bu sürdürülen kaybetme olgusu.. Akılsızca girdiğin aşk arayışlarında ‘hala akıllanmadınmı sen?!’ dercesine yine hayatın çelmesi.. yine kaybeden tarafı oynamak..
yine oynamak..
yine kaybetmek…

 
Yorum yapın

Yazan: 08/09/2011 in Kafama Göre

 

isimsiz….

Karşımıza erken çıkmış insanları yolumuzun dışına sürerken bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?

Hayat her zaman cömert davranmaz bize,
Tersine çoğu kez zalimdir.
Her zaman aynı fırsatları sunmaz,
Toyluk zamanlarını ödetir.
Hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların,
Eskitmeden yıprattığımız dostlukların,
Savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla
Yapayalnız kalırız bir gün
Bir akşamüstü yanımızda kimse olmaz,
Ya da olanlar olması gerekenler değildir.
Yıldızların bizim için parladığını göremeyen gözlerimiz,
Gün gelir hayatımızdan kayan yıldızların gömüldüğü maziye kilitlenir…
 
Yorum yapın

Yazan: 08/09/2011 in Kafama Göre